{"id":3508,"date":"2025-03-30T13:36:51","date_gmt":"2025-03-30T13:36:51","guid":{"rendered":"https:\/\/vogelkennis.nl\/?p=3508"},"modified":"2026-02-26T21:24:34","modified_gmt":"2026-02-26T21:24:34","slug":"trochilidae-kolibries","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vogelkennis.nl\/index.php\/2025\/03\/30\/trochilidae-kolibries\/","title":{"rendered":"Trochilidae – kolibries"},"content":{"rendered":"\n

De Trochilidae vormen een fascinerende familie van kleine, kleurrijke vogels die bekendstaan als kolibries. Ze komen uitsluitend voor in het Amerikaanse continent, van Alaska tot Vuurland, maar bereiken hun grootste diversiteit in de tropen van Midden- en Zuid-Amerika. Met meer dan 350 soorten vormen ze een van de meest soortenrijke vogelgroepen ter wereld.<\/p>\n\n\n\n

Kolibries zijn beroemd om hun snel kloppende vleugels (tot 80 keer per seconde), waardoor ze als enigen onder de vogels stil kunnen hangen in de lucht \u00e9n zelfs achteruit kunnen vliegen. Ze zijn bijzonder goed aangepast aan het opzuigen van nectar uit bloemen, met een lange tong en een smalle snavel, en spelen een belangrijke rol in de bestuiving van planten. Daarnaast jagen ze ook op kleine insecten en spinnen voor extra eiwitten.<\/p>\n\n\n\n

Hun verenkleed is vaak iriserend en schittert in felle kleuren, vooral bij de mannetjes. Ondanks hun fragiele uiterlijk zijn kolibries territoriaal en fel, vooral als het gaat om voedselbronnen.<\/p>\n\n\n\n

foto\u2019s copyright Jan Dolphijn<\/em><\/mark><\/h4>\n\n\n\n
Klik hier genus Amazilia<\/summary>\n
\n
\n Het geslacht Amazilia betreft een groep kolibries uit de \u201cemeralds\u201d die traditioneel werd gebruikt voor meerdere middelgrote, overwegend groen glanzende soorten uit Midden- en Zuid-Amerika. In veel moderne taxonomische indelingen is Amazilia in de loop der tijd sterk herzien, omdat genetisch onderzoek liet zien dat de klassieke, brede Amazilia-groep geen natuurlijke eenheid vormt; verschillende soorten zijn daarom ondergebracht in andere geslachten. In brede zin gaat het om kolibries van bosranden, open (secundair) bos, savanne-achtige landschappen, tuinen en plantages, vaak in moza\u00efeklandschap met bloemenrijke plekken en struik- of boomgroei.

\n Binnen dit type kolibries valt doorgaans een compact lichaam op met een relatief rechte tot licht gebogen snavel, een metallic groene of bronzige bovenzijde en een contrasterende keel of buik die per soort kan vari\u00ebren. Het gedrag is sterk gebonden aan bloembezoek: nectar vormt de kern van het voedsel, aangevuld met kleine insecten en spinnen die in vlucht of vanaf vegetatie worden verzameld. Voedselzoekgedrag speelt zich vaak af langs bloemrijke routes en bij vaste nectarbronnen, waarbij territoriaal gedrag rond \u201crijke\u201d bloeiplaatsen regelmatig voorkomt.

\n De voortplanting sluit aan bij het algemene kolibriepatroon: een klein, diep komvormig nest van plantaardige vezels en dons, samengehouden met spinsel, meestal laag tot middelhoog op een tak of in een vork van struiken\/bomen, soms ook dicht bij menselijke bebouwing als geschikte beschutting aanwezig is. Een legsel bestaat meestal uit twee witte eieren. De broedzorg bestaat uit intensief broeden en voeren met kleine prooien en nectar, met een nestperiode die bij kolibries doorgaans enkele weken beslaat, gevolgd door een korte uitvliegfase waarin juvenielen snel zelfstandig leren foerageren.\n <\/div>\n<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n

Franje-amazilia<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/font> Amazilia fimbriata | \n [UK]<\/font> Glittering-throated Emerald | \n [FR]<\/font> \u00e9meraude \u00e0 gorge turquoise | \n [DE]<\/font> T\u00fcrkiskehlkolibri | \n [ES]<\/font> Esmeralda gorjibrillante | \n [NL]<\/font> Franje-amazilia\n <\/font>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Klik hier Franje Amazilia details<\/mark><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

\n
\n De franje amazili wordt wereldwijd ingedeeld als niet bedreigd (Least Concern). Het verspreidingsgebied ligt langs de westkant van Ecuador en Peru, waar de soort vooral in laagland en uitlopers voorkomt. De soort geldt overwegend als standvogel; verplaatsingen zijn meestal lokaal en hangen vaak samen met regen, bloei van nectarplanten en het aanbod van voedsel in open landschap en tuinen.

\n Het uiterlijk is typisch voor een middelkleine kolibrie: bovenparts overwegend groen tot bronsgroen met een opvallend warmbruine tot kastanjebruine staart. De snavel is slank en meestal roodachtig met een donkerder punt. De onderzijde is overwegend licht (witachtig tot bleekgrijs), vaak met een zachte groenige zweem op borst en flanken, waardoor het contrast met de staart extra opvalt.

\n Geschikte leefgebieden bestaan uit open en halfopen terrein zoals droge struwelen, bosranden, rivier- en dalvegetatie, parklandschap, plantages en tuinen, inclusief dorpen en stadsranden waar bloeiende sierplanten voedsel leveren. Voedsel bestaat vooral uit nectar van bloeiende struiken, bomen en kruiden; aanvullend worden kleine insecten en spinnen uit de lucht of van vegetatie gepikt voor eiwitten.

\n Broeden gebeurt meestal solitair. Het nest is een klein, diep komvormig bouwwerk van fijne plantenvezels en dons, vaak verstevigd met spinrag, geplaatst op een dunne tak of in dichte struikvegetatie. Een legsel bestaat doorgaans uit twee witte eieren. De broedduur ligt meestal rond twee tot drie weken, gevolgd door een nestperiode van ongeveer drie tot vier weken, waarna uitvliegen plaatsvindt en nog enige tijd bedelende jongen in de buurt van het nestgebied kunnen worden gezien.\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

\n