{"id":5836,"date":"2025-05-17T16:53:28","date_gmt":"2025-05-17T16:53:28","guid":{"rendered":"https:\/\/vogelkennis.nl\/?p=5836"},"modified":"2026-03-10T21:06:37","modified_gmt":"2026-03-10T21:06:37","slug":"phasianidae-fazanten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vogelkennis.nl\/index.php\/2025\/05\/17\/phasianidae-fazanten\/","title":{"rendered":"Phasianidae – Fazanten"},"content":{"rendered":"\n

De Phasianidae vormen een familie van middelgrote tot grote grondvogels binnen de orde Galliformes. Tot deze familie behoren onder meer fazanten, patrijzen, pauwen, kwartels (in de enge zin), kalkoenen en junglefowl (waaronder de wilde voorouder van de kip).<\/p>\n\n\n\n

Kenmerken:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Phasianidae zijn meestal goed gecamoufleerd met een vaak opvallend verschil tussen mannetjes en vrouwtjes (seksueel dimorfisme). Mannetjes zijn vaak kleurrijk, met verlengde staartveren of kammen. De meeste soorten zijn grondbewoners die zich voeden met zaden, insecten en plantaardig materiaal. Ze kunnen vliegen, maar doen dit meestal slechts over korte afstanden.<\/p>\n\n\n\n

Verspreiding:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De familie komt van nature voor in een groot deel van Eurazi\u00eb, Afrika, en delen van Noord-Amerika, met de hoogste soortendiversiteit in Azi\u00eb. Veel soorten zijn elders ge\u00efntroduceerd voor de jacht of als siervogels.<\/p>\n\n\n\n

De familie telt ruim 180 soorten en speelt zowel ecologisch als cultureel een belangrijke rol.<\/p>\n\n\n\n

Foto’s Jan Dolphijn<\/mark><\/em><\/p>\n\n\n\n

Genus Arborophila<\/mark><\/strong><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

Arborophila (Hodgson, 1837) is een geslacht binnen de fazantachtigen en omvat een reeks kleine tot middelgrote bospatrijzen uit Azi\u00eb. Soorten uit dit geslacht komen vooral voor in Zuid-, Oost- en Zuidoost-Azi\u00eb, waar zij leven in dichtbegroeide bossen, heuvelgebieden en bergwouden. Binnen deze groep bestaat vaak een vrij verborgen levenswijze, waardoor veel soorten eerder worden gehoord dan gezien.

Arborophila-soorten zijn compact gebouwd, hebben korte afgeronde vleugels, stevige poten en een korte staart. Het verenkleed is meestal fijn getekend met een combinatie van bruin, grijs, kastanjebruin, zwart en wit. Bij veel soorten zijn de koptekening en de keel opvallend, met contrastrijke patronen die belangrijk zijn voor het herkennen van de verschillende soorten. Door de gedrongen bouw en de goede schutkleur zijn deze vogels uitstekend aangepast aan een leven op de bosbodem.

Deze bospatrijzen leven vooral in dichte ondergroei, bamboe, vochtige hellingbossen en andere beschutte terreinen met veel bladstrooisel. Het voedsel bestaat uit zaden, bessen, scheuten, insecten en andere kleine ongewervelden. Meestal wordt op de grond gefoerageerd, waarbij tussen bladeren en humuslaag naar voedsel wordt gezocht.

De voortplanting vindt plaats op of vlak boven de grond. Het nest ligt doorgaans goed verborgen in dichte vegetatie of tussen wortels en struiken. De eieren worden in een beschutte nestplaats gelegd en de jongen zijn nestvlieders, zodat zij kort na het uitkomen al met de oudervogels kunnen meelopen. Door de verborgen leefwijze, de zachte roep en de voorkeur voor dicht bos vormt Arborophila een karakteristiek geslacht van Aziatische bospatrijzen.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n

Maleise bospatrijs<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Arborophila campbelli* |\n [UK]<\/span> Malaysian Hill-partridge |\n [FR]<\/span> Torqu\u00e9ole de Campbell |\n [DE]<\/span> Malayische H\u00fcgelhuhn |\n [ES]<\/span> Perdiz malaya de monta\u00f1a |\n [NL]<\/span> Maleise bospatrijs\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n