Genus Grus<\/mark><\/strong><\/summary>\n<\/p>\n\n\n\n
Grus (Pallas, 1766) is een geslacht binnen de kraanvogels en omvat grote, langpotige vogels van open landschappen in Europa, Azi\u00eb en Noord-Amerika. Soorten uit dit geslacht leven vooral in moerassen, natte graslanden, steppen, toendra\u2019s en uitgestrekte landbouwgebieden, waar voldoende ruimte is om te foerageren en te rusten. Veel soorten zijn uitgesproken trekvogels en staan bekend om hun indrukwekkende trek in grote groepen.
Kraanvogels uit het geslacht Grus zijn hoog op de poten gebouwd en hebben een lange hals, een rechte spitse snavel en brede vleugels. Het verenkleed is meestal overwegend grijs, wit, zwart of een combinatie daarvan, vaak met opvallende patronen op kop en hals. De vlucht is krachtig en statig, waarbij hals en poten gestrekt worden gehouden. Door de grote afmetingen, de trage vleugelslagen en de luide roep zijn deze vogels in het veld meestal direct herkenbaar.
Het voedsel bestaat uit wortels, knollen, zaden, granen, groene plantendelen, insecten en kleine gewervelde dieren. Veel soorten zoeken het voedsel op de grond in open terrein of in ondiep water. Daarbij wordt rustig gelopen en met de snavel in de bodem of tussen vegetatie gezocht. Door dit brede voedselpakket kunnen soorten uit Grus zich aanpassen aan verschillende seizoenen en landschappen.
De voortplanting vindt meestal plaats in rustige, natte gebieden met veel overzicht en voldoende dekking. Het nest wordt op de grond gebouwd, vaak in moerassige vegetatie of op een droge verhoging in nat terrein. Kraanvogels vormen meestal langdurige paren en staan bekend om hun baltsgedrag met buigingen, sprongen en roepduetten. De jongen zijn nestvlieders en kunnen kort na het uitkomen al met de oudervogels meelopen. Door de combinatie van grote afmetingen, sierlijke houding en sterke binding aan open wetlands vormt Grus een van de bekendste geslachten binnen de grote steltachtige landvogels.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\nJufferkraanvogel<\/h2>\n\n\n\n\n ![\"Dierentuinvlag\"](\"http:\/\/vogelkennis.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/zooflag.jpg\" "\\"Dierentuin\\"")
\n \n \n [LAT]<\/span> *Grus virgo* |\n [UK]<\/span> Demoiselle Crane |\n [FR]<\/span> Grue demoiselle |\n [DE]<\/span> Jungfernkranich |\n [ES]<\/span> Grulla damisela |\n [NL]<\/span> Jufferkraanvogel\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/vogelkennis.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/1B9459D9-AA7A-4C3E-9A6D-6F4F243D820F-1024x768.jpeg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/vogelkennis.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/4B019CB1-7079-4B47-A041-C5BB018BFEB0-1024x970.jpeg\")
<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nJufferkraanvogel details<\/mark><\/summary>\n<\/p>\n\n\n\n
De Jufferkraanvogel (Grus virgo) (Linnaeus, 1758) heeft volgens de internationale beoordelingscriteria de status niet bedreigd. Deze soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en broedt in de Euraziatische steppen van het Zwarte Zeegebied tot in noordoostelijk China. De belangrijkste overwinteringsgebieden liggen in India, Soedan en andere delen van Oost-Afrika tot aan Tsjaad. De populatie neemt toe en is zeer groot.
De jufferkraanvogel is duidelijk kleiner en fijner gebouwd dan de gewone kraanvogel. De snavel is slanker en korter, en het silhouet oogt eleganter. Het verenkleed is overwegend grijs, met een opvallend zwart voorhals- en borstgebied. Achter het oog loopt een sierlijke witte pluim naar achteren, wat deze soort direct herkenbaar maakt. De verlengde veren achter op het lichaam geven de vogel een slank en sierlijk uiterlijk. Jonge vogels zijn valer en grijzer, met een minder sterk ontwikkelde kop- en halstekening.
Deze soort leeft vooral in open graslanden en steppegebieden, meestal in de nabijheid van rivieren, ondiepe meren, laagten of andere natte plekken. Ook halfwoestijnen en drogere gebieden worden gebruikt wanneer water beschikbaar is. In de winter verblijft de jufferkraanvogel onder meer in acaciasavannes, graslanden, riviergebieden, akkers en stoppellanden. Rustplaatsen liggen vaak in ondiep water, op zandbanken of op modderige open plekken die door water worden omgeven.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit plantaardig materiaal, insecten en andere kleine dierlijke prooien. Tijdens het groeiseizoen en langs de trekroutes worden ook granen, pinda\u2019s, bonen en andere landbouwgewassen gegeten. Gezinnen zijn al kort na het uitkomen van de jongen mobiel en kunnen grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel. In droge jaren kan de soort een zwervender karakter aannemen. Na het uitvliegen verzamelen de vogels zich vaak in groepen op landbouwgronden waar veel gemorst graan en andere resten te vinden zijn.
De trek begint in de nazomer. Tijdens de trek worden uiteenlopende landschappen overgestoken, van laagland tot hoge bergpassen in de Himalaya. Sommige populaties steken daarbij zelfs grote wateroppervlakken over, zoals de Rode Zee en delen van de oostelijke Middellandse Zee. Op de broedplaatsen heeft de soort een voorkeur voor open plekken met verspreide vegetatie die voldoende dekking biedt, maar tegelijk voldoende uitzicht laat tijdens het broeden. Nesten liggen vaak op kleine open plekken in grasland, op akkerland of op grindige bodem en bestaan uit nauwelijks meer dan een eenvoudige nestplaats op de grond. Gewoonlijk worden twee eieren gelegd. De broedduur bedraagt ongeveer zevenentwintig tot negenentwintig dagen. De jongen zijn na ongeveer vijfenvijftig tot vijfenzestig dagen vliegvlug, wat voor kraanvogels een opvallend korte periode is.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n
Kraanvogels uit het geslacht Grus zijn hoog op de poten gebouwd en hebben een lange hals, een rechte spitse snavel en brede vleugels. Het verenkleed is meestal overwegend grijs, wit, zwart of een combinatie daarvan, vaak met opvallende patronen op kop en hals. De vlucht is krachtig en statig, waarbij hals en poten gestrekt worden gehouden. Door de grote afmetingen, de trage vleugelslagen en de luide roep zijn deze vogels in het veld meestal direct herkenbaar.
Het voedsel bestaat uit wortels, knollen, zaden, granen, groene plantendelen, insecten en kleine gewervelde dieren. Veel soorten zoeken het voedsel op de grond in open terrein of in ondiep water. Daarbij wordt rustig gelopen en met de snavel in de bodem of tussen vegetatie gezocht. Door dit brede voedselpakket kunnen soorten uit Grus zich aanpassen aan verschillende seizoenen en landschappen.
De voortplanting vindt meestal plaats in rustige, natte gebieden met veel overzicht en voldoende dekking. Het nest wordt op de grond gebouwd, vaak in moerassige vegetatie of op een droge verhoging in nat terrein. Kraanvogels vormen meestal langdurige paren en staan bekend om hun baltsgedrag met buigingen, sprongen en roepduetten. De jongen zijn nestvlieders en kunnen kort na het uitkomen al met de oudervogels meelopen. Door de combinatie van grote afmetingen, sierlijke houding en sterke binding aan open wetlands vormt Grus een van de bekendste geslachten binnen de grote steltachtige landvogels.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n
Jufferkraanvogel<\/h2>\n\n\n\n\n \n \n \n [LAT]<\/span> *Grus virgo* |\n [UK]<\/span> Demoiselle Crane |\n [FR]<\/span> Grue demoiselle |\n [DE]<\/span> Jungfernkranich |\n [ES]<\/span> Grulla damisela |\n [NL]<\/span> Jufferkraanvogel\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nJufferkraanvogel details<\/mark><\/summary>\n<\/p>\n\n\n\n
De Jufferkraanvogel (Grus virgo) (Linnaeus, 1758) heeft volgens de internationale beoordelingscriteria de status niet bedreigd. Deze soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en broedt in de Euraziatische steppen van het Zwarte Zeegebied tot in noordoostelijk China. De belangrijkste overwinteringsgebieden liggen in India, Soedan en andere delen van Oost-Afrika tot aan Tsjaad. De populatie neemt toe en is zeer groot.
De jufferkraanvogel is duidelijk kleiner en fijner gebouwd dan de gewone kraanvogel. De snavel is slanker en korter, en het silhouet oogt eleganter. Het verenkleed is overwegend grijs, met een opvallend zwart voorhals- en borstgebied. Achter het oog loopt een sierlijke witte pluim naar achteren, wat deze soort direct herkenbaar maakt. De verlengde veren achter op het lichaam geven de vogel een slank en sierlijk uiterlijk. Jonge vogels zijn valer en grijzer, met een minder sterk ontwikkelde kop- en halstekening.
Deze soort leeft vooral in open graslanden en steppegebieden, meestal in de nabijheid van rivieren, ondiepe meren, laagten of andere natte plekken. Ook halfwoestijnen en drogere gebieden worden gebruikt wanneer water beschikbaar is. In de winter verblijft de jufferkraanvogel onder meer in acaciasavannes, graslanden, riviergebieden, akkers en stoppellanden. Rustplaatsen liggen vaak in ondiep water, op zandbanken of op modderige open plekken die door water worden omgeven.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit plantaardig materiaal, insecten en andere kleine dierlijke prooien. Tijdens het groeiseizoen en langs de trekroutes worden ook granen, pinda\u2019s, bonen en andere landbouwgewassen gegeten. Gezinnen zijn al kort na het uitkomen van de jongen mobiel en kunnen grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel. In droge jaren kan de soort een zwervender karakter aannemen. Na het uitvliegen verzamelen de vogels zich vaak in groepen op landbouwgronden waar veel gemorst graan en andere resten te vinden zijn.
De trek begint in de nazomer. Tijdens de trek worden uiteenlopende landschappen overgestoken, van laagland tot hoge bergpassen in de Himalaya. Sommige populaties steken daarbij zelfs grote wateroppervlakken over, zoals de Rode Zee en delen van de oostelijke Middellandse Zee. Op de broedplaatsen heeft de soort een voorkeur voor open plekken met verspreide vegetatie die voldoende dekking biedt, maar tegelijk voldoende uitzicht laat tijdens het broeden. Nesten liggen vaak op kleine open plekken in grasland, op akkerland of op grindige bodem en bestaan uit nauwelijks meer dan een eenvoudige nestplaats op de grond. Gewoonlijk worden twee eieren gelegd. De broedduur bedraagt ongeveer zevenentwintig tot negenentwintig dagen. De jongen zijn na ongeveer vijfenvijftig tot vijfenzestig dagen vliegvlug, wat voor kraanvogels een opvallend korte periode is.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n
\n \n \n [LAT]<\/span> *Grus virgo* |\n [UK]<\/span> Demoiselle Crane |\n [FR]<\/span> Grue demoiselle |\n [DE]<\/span> Jungfernkranich |\n [ES]<\/span> Grulla damisela |\n [NL]<\/span> Jufferkraanvogel\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nJufferkraanvogel details<\/mark><\/summary>\n
\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/vogelkennis.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/1B9459D9-AA7A-4C3E-9A6D-6F4F243D820F.jpeg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nJufferkraanvogel details<\/mark><\/summary>\n<\/p>\n\n\n\n
De Jufferkraanvogel (Grus virgo) (Linnaeus, 1758) heeft volgens de internationale beoordelingscriteria de status niet bedreigd. Deze soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en broedt in de Euraziatische steppen van het Zwarte Zeegebied tot in noordoostelijk China. De belangrijkste overwinteringsgebieden liggen in India, Soedan en andere delen van Oost-Afrika tot aan Tsjaad. De populatie neemt toe en is zeer groot.
De jufferkraanvogel is duidelijk kleiner en fijner gebouwd dan de gewone kraanvogel. De snavel is slanker en korter, en het silhouet oogt eleganter. Het verenkleed is overwegend grijs, met een opvallend zwart voorhals- en borstgebied. Achter het oog loopt een sierlijke witte pluim naar achteren, wat deze soort direct herkenbaar maakt. De verlengde veren achter op het lichaam geven de vogel een slank en sierlijk uiterlijk. Jonge vogels zijn valer en grijzer, met een minder sterk ontwikkelde kop- en halstekening.
Deze soort leeft vooral in open graslanden en steppegebieden, meestal in de nabijheid van rivieren, ondiepe meren, laagten of andere natte plekken. Ook halfwoestijnen en drogere gebieden worden gebruikt wanneer water beschikbaar is. In de winter verblijft de jufferkraanvogel onder meer in acaciasavannes, graslanden, riviergebieden, akkers en stoppellanden. Rustplaatsen liggen vaak in ondiep water, op zandbanken of op modderige open plekken die door water worden omgeven.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit plantaardig materiaal, insecten en andere kleine dierlijke prooien. Tijdens het groeiseizoen en langs de trekroutes worden ook granen, pinda\u2019s, bonen en andere landbouwgewassen gegeten. Gezinnen zijn al kort na het uitkomen van de jongen mobiel en kunnen grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel. In droge jaren kan de soort een zwervender karakter aannemen. Na het uitvliegen verzamelen de vogels zich vaak in groepen op landbouwgronden waar veel gemorst graan en andere resten te vinden zijn.
De trek begint in de nazomer. Tijdens de trek worden uiteenlopende landschappen overgestoken, van laagland tot hoge bergpassen in de Himalaya. Sommige populaties steken daarbij zelfs grote wateroppervlakken over, zoals de Rode Zee en delen van de oostelijke Middellandse Zee. Op de broedplaatsen heeft de soort een voorkeur voor open plekken met verspreide vegetatie die voldoende dekking biedt, maar tegelijk voldoende uitzicht laat tijdens het broeden. Nesten liggen vaak op kleine open plekken in grasland, op akkerland of op grindige bodem en bestaan uit nauwelijks meer dan een eenvoudige nestplaats op de grond. Gewoonlijk worden twee eieren gelegd. De broedduur bedraagt ongeveer zevenentwintig tot negenentwintig dagen. De jongen zijn na ongeveer vijfenvijftig tot vijfenzestig dagen vliegvlug, wat voor kraanvogels een opvallend korte periode is.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n
De jufferkraanvogel is duidelijk kleiner en fijner gebouwd dan de gewone kraanvogel. De snavel is slanker en korter, en het silhouet oogt eleganter. Het verenkleed is overwegend grijs, met een opvallend zwart voorhals- en borstgebied. Achter het oog loopt een sierlijke witte pluim naar achteren, wat deze soort direct herkenbaar maakt. De verlengde veren achter op het lichaam geven de vogel een slank en sierlijk uiterlijk. Jonge vogels zijn valer en grijzer, met een minder sterk ontwikkelde kop- en halstekening.
Deze soort leeft vooral in open graslanden en steppegebieden, meestal in de nabijheid van rivieren, ondiepe meren, laagten of andere natte plekken. Ook halfwoestijnen en drogere gebieden worden gebruikt wanneer water beschikbaar is. In de winter verblijft de jufferkraanvogel onder meer in acaciasavannes, graslanden, riviergebieden, akkers en stoppellanden. Rustplaatsen liggen vaak in ondiep water, op zandbanken of op modderige open plekken die door water worden omgeven.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit plantaardig materiaal, insecten en andere kleine dierlijke prooien. Tijdens het groeiseizoen en langs de trekroutes worden ook granen, pinda\u2019s, bonen en andere landbouwgewassen gegeten. Gezinnen zijn al kort na het uitkomen van de jongen mobiel en kunnen grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel. In droge jaren kan de soort een zwervender karakter aannemen. Na het uitvliegen verzamelen de vogels zich vaak in groepen op landbouwgronden waar veel gemorst graan en andere resten te vinden zijn.
De trek begint in de nazomer. Tijdens de trek worden uiteenlopende landschappen overgestoken, van laagland tot hoge bergpassen in de Himalaya. Sommige populaties steken daarbij zelfs grote wateroppervlakken over, zoals de Rode Zee en delen van de oostelijke Middellandse Zee. Op de broedplaatsen heeft de soort een voorkeur voor open plekken met verspreide vegetatie die voldoende dekking biedt, maar tegelijk voldoende uitzicht laat tijdens het broeden. Nesten liggen vaak op kleine open plekken in grasland, op akkerland of op grindige bodem en bestaan uit nauwelijks meer dan een eenvoudige nestplaats op de grond. Gewoonlijk worden twee eieren gelegd. De broedduur bedraagt ongeveer zevenentwintig tot negenentwintig dagen. De jongen zijn na ongeveer vijfenvijftig tot vijfenzestig dagen vliegvlug, wat voor kraanvogels een opvallend korte periode is.<\/div>\n<\/details>\n\n\n\n