{"id":9590,"date":"2026-05-19T19:03:47","date_gmt":"2026-05-19T19:03:47","guid":{"rendered":"https:\/\/vogelkennis.nl\/?p=9590"},"modified":"2026-05-19T19:07:56","modified_gmt":"2026-05-19T19:07:56","slug":"accipitridae-buteo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vogelkennis.nl\/index.php\/2026\/05\/19\/accipitridae-buteo\/","title":{"rendered":"Accipitridae\u00a0– Buteo"},"content":{"rendered":"\n
\nLeden van het geslacht Buteo zijn breedvleugelige, breedstaartige buizerdachtigen, uitstekend aangepast aan het zweefvliegen. De snavel, poten en klauwen zijn gemiddeld van bouw en proportie. Er is veel kleurvariatie, zowel binnen \u00e9\u00e9n soort als \u2013 via verschillende kleurfasen (morfen) \u2013 binnen individuele soorten.\nIn alle gevallen verschillen juveniele (jonge) vogels duidelijk van adulte (volwassen) dieren: ze zijn doorgaans goed gecamoufleerd met een overwegend bruine indruk, met variabele streping aan de onderzijde en een lichter gevlekt (gemarmerd) patroon aan de bovenzijde.
\nHet geslacht omvat ongeveer 25 soorten die vrijwel wereldwijd voorkomen, met uitzondering van Australazi\u00eb en grote delen van het Indiase subcontinent. Dit zijn vooral \u201cklassieke\u201d buizerds en hawks in brede zin, vaak soorten die jagen vanuit een uitkijkpost of zwevend boven open terrein. In Europa is de bekendste vertegenwoordiger de gewone buizerd (Buteo buteo); in Noord-Amerika onder meer de roodstaartbuizerd (Buteo jamaicensis).<\/div>\n\n\n\n

Arendbuizerd<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Buteo rufinus* |\n [UK]<\/span> Long-legged Buzzard |\n [FR]<\/span> Buse f\u00e9roce |\n [DE]<\/span> Steppenbussard |\n [ES]<\/span> Busardo moro |\n [NL]<\/span> Arendbuizerd\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Details Arendbuizerd<\/mark><\/code><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

De Arendbuizerd (Long-legged Buzzard, Buteo rufinus) is een grote, stevig gebouwde buizerd van circa 60\u201365 cm, die voorkomt van Noord-Afrika en het oostelijke Middellandse Zeegebied tot in het Midden-Oosten en Centraal-Azi\u00eb (westelijk China). In delen van het verspreidingsgebied is hij standvogel, maar veel populaties zijn (deels) trekkend: vogels uit noordelijke broedgebieden verlaten het broedgebied vooral eind augustus en september en keren terug van half maart tot half april. Overwintering vindt plaats van Turkije en de Levant tot Pakistan, noordelijk India en zuidelijk Tibet; een deel bereikt ook Noord-Afrika (met name Nijlvallei) en oostelijk Afrika. Bij droogte kunnen lokale verplaatsingen optreden.

Herkenning: de soort is variabel van kleur, maar oogt vaak warm roest- of oranjeachtig. Veel vogels hebben een rossige tot oranjerode staart, een relatief lichte kop en opvallend lichte (vaak grotendeels witte) ondervleugels. Kenmerkend zijn meestal een donkere carpale vlek (bij de \u201cpols\u201d) en een donkere achterrand van de vleugel. De \u201cbroek\u201d (bevedering op de poten) en de stuit kunnen donker of diep roestkleurig zijn. Door de lange vleugels en het krachtige silhouet kan hij in sommige kleedvarianten lijken op steppebuizerd, maar langpootbuizerd toont doorgaans langere vleugels en een meer \u2018ruigpootbuizerd-achtig\u2019 profiel, soms zelfs wat arendachtig.

Leefgebied: open, weinig of onbewerkt terrein zoals steppe, halfwoestijn en open heuvel- en rotsland. Voor nestplaatsen zijn hogere structuren belangrijk: rotswanden, kliffen, heuvels, boomgroepen of hoge struiken. Jonge vogels zwerven geregeld en kunnen noordelijker dan het broedgebied opduiken.

Voedsel en jacht: vooral kleine zoogdieren, reptielen en grote insecten. Hij zoekt prooi in cirkelende vlucht of vanuit een uitkijkpost op rots, aardhoop of soms een boom, maar jaagt ook geregeld vanaf de grond. Hij kan grasbranden volgen om vluchtende dieren te grijpen, wacht bij knaagdierholen en besluipt insecten.

Broeden: broedt meestal van maart tot mei. Legsel doorgaans 2\u20133 eieren. Status: niet bedreigd (LC), maar lokaal kan de soort achteruitgaan door verlies en versnippering van open steppe- en halfsteppehabitat door landbouwuitbreiding.<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

Geluid Arendbuizerd<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Breedvleugelbuizerd<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Buteo platypterus* |\n [UK]<\/span> Broad-winged Hawk |\n [FR]<\/span> Buse \u00e0 larges ailes |\n [DE]<\/span> Breitfl\u00fcgelbussard |\n [ES]<\/span> Busardo aliancho |\n [NL]<\/span> Breedvleugelbuizerd\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Details<\/mark><\/code> Breedvleugelbuizerd<\/mark><\/code><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

De breedvleugelbuizerd (Broad-winged Hawk, Buteo platypterus) is een kleine, compacte buizerd ter grootte van een kraai. Hij broedt in zuidelijk Canada en het oosten van de Verenigde Staten en overwintert vooral in Midden- en Zuid-Amerika. Het is een echte langeafstandstrekker die vaak in grote zweefgroepen trekt; vogels uit het oosten vliegen meestal zuidwest of zuid om de Golf van Mexico heen, in plaats van eroverheen te steken.

Herkenning: volwassen vogels hebben een duidelijk gebandeerde staart met afwisselend zwarte en witte banden, waarbij de witte banden ongeveer even breed zijn als de zwarte. De ondervleugels tonen vaak opvallend witte \u201cwing linings\u201d. Er bestaat een zeldzame donkere kleurvorm (vooral in Alberta) met donkerdere ondervleugels, maar ook die houdt het typische staartpatroon. In trek vallen de grote aantallen cirkelende vogels extra op.

Leefgebied: bosrijke gebieden, loofbos of gemengd naald-loofbos, vaak bij water en in de buurt van open plekken of bosranden. Tijdens trek kan hij boven allerlei open landschappen verschijnen, maar rust meestal in bos of grotere boomgroepen.

Voedsel: gevarieerd. Hij pakt kleine zoogdieren (muizen, woelmuizen, eekhoorns), amfibie\u00ebn, reptielen (slangen, hagedissen, jonge schildpadden), kleine vogels en grote insecten. Soms ook kreeftachtigen, vis, regenwormen of duizendpoten. Jachtwijze: meestal vanuit een zitpost langs bosrand of water; bij het zien van prooi volgt een snelle duik om die met de klauwen te grijpen. Af en toe jaagt hij ook actief vliegend door bosranden en langs waterlopen.

Broeden: vroeg in het seizoen maken paren hoge cirkels met roep en soms steile duikvluchten. Het nest ligt meestal laag tot middelhoog in een grote boom (ongeveer 8\u201312 m) en is een vrij klein platform van takken, bekleed met schors, mos en bladeren; groene twijgen worden vaak tijdens het broeden toegevoegd. Legsel meestal 2\u20133 eieren (variabel 1\u20134). Het vrouwtje broedt vrijwel alles (ongeveer 28\u201331 dagen); het mannetje brengt voedsel en kan kort op de eieren zitten terwijl het vrouwtje eet. De jongen zitten de eerste 1\u20132 weken vrijwel voortdurend onder toezicht van het vrouwtje, klimmen na 4\u20135 weken op takken rond het nest en vliegen na ongeveer 5\u20136 weken uit. Status: niet bedreigd (LC).<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

Geluid Breedvleugelbuizerd<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Buizerd<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Buteo buteo* |\n [UK]<\/span> Common Buzzard |\n [FR]<\/span> Buse variable |\n [DE]<\/span> M\u00e4usebussard |\n [ES]<\/span> Busardo ratonero |\n [NL]<\/span> Buizerd\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Details<\/mark><\/code> Buizerd<\/mark><\/code><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

De buizerd (Buteo buteo) is een middelgrote roofvogel die in Nederland heel algemeen is. De soort is deels trek- en deels standvogel: buizerds uit Noord- en Oost-Europa trekken in de herfst zuidwaarts, terwijl veel vogels uit West- en Zuid-Europa (waaronder een groot deel van de Nederlandse broedvogels) het hele jaar in de buurt blijven. In zachte winters overwinteren ook veel Scandinavische vogels dichter bij huis, bijvoorbeeld in Zuid-Zweden.\r\n

\r\nBuizerds zijn extreem variabel van kleur. Veel vogels zijn donkerbruin, maar er bestaan ook heel lichte en juist bijna zwarte exemplaren. Kenmerkend in vlucht zijn de brede, afgeronde vleugels, de relatief korte waaierstaart (meestal licht gebandeerd) en vaak een lichtere zone in de buitenste handpennen. De ondervleugels tonen meestal een combinatie van lichte en donkere vlakken met gebandeerde slagpennen.\r\n

\r\nHet leefgebied is altijd gekoppeld aan een afwisseling van bomen en open terrein. Buizerds zitten graag aan bosranden, houtwallen en boomgroepen in een landschap met weilanden, akkers, heide of ruigere graslanden. In de winter worden ook open velden, natte gebieden en steppe-achtige landschappen gebruikt, meestal in vlak tot licht heuvelachtig terrein.\r\n

\r\nHet voedsel bestaat vooral uit kleine zoogdieren, met woelmuizen als belangrijkste prooi in veel gebieden. Daarnaast eten ze muizen, ratten, spitsmuizen en soms jonge konijnen of hazen. Als er weinig muizen zijn kunnen ook regenwormen en grote insecten (sprinkhanen, krekels) belangrijk worden, en lokaal ook reptielen en vogels. Ze jagen meestal vanaf een uitkijkpost of zwevend boven open terrein en pakken de prooi vrijwel altijd op de grond.\r\n

\r\nBroeden gebeurt van maart tot mei. Het nest is een grote takkenburcht in een flinke boom, vaak dicht bij de bosrand, bekleed met groen blad of takjes. Het legsel telt meestal 2\u20134 eieren. Het vrouwtje broedt ongeveer 35\u201338 dagen, terwijl het mannetje het grootste deel van de prooiaanvoer verzorgt. Jonge buizerds zijn pas rond hun derde jaar broedrijp. Status: Niet bedreigd (LC).<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n