{"id":9619,"date":"2026-05-20T06:30:22","date_gmt":"2026-05-20T06:30:22","guid":{"rendered":"https:\/\/vogelkennis.nl\/?p=9619"},"modified":"2026-05-20T20:23:16","modified_gmt":"2026-05-20T20:23:16","slug":"accipitridae-circus","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vogelkennis.nl\/index.php\/2026\/05\/20\/accipitridae-circus\/","title":{"rendered":"Accipitridae – Circus"},"content":{"rendered":"\n
kiekendieven, Wereldwijd<\/div>
\n\n\n\n
Het geslacht Circus is een kosmopolitisch geslacht met ongeveer tien soorten. Het zijn middelgrote, slanke roofvogels, waarbij het vrouwtje aanzienlijk groter is dan het mannetje. Kenmerkend zijn de lange, smalle, afgeronde staart, de kleine snavel en de lange, slanke poten. Het meest opvallende kenmerk is de uilachtige kraag van gezichtveren die ongewoon grote ooropeningen bedekt, een aanpassing niet voor jacht bij weinig licht, maar om prooien op te sporen aan het geritsel en gepiep in hoge grassen.<\/div>\n\n\n\n

Blauwe kiekendief<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Circus cyaneus* |\n [UK]<\/span> Hen Harrier |\n [FR]<\/span> Busard Saint-Martin |\n [DE]<\/span> Kornweihe |\n [ES]<\/span> Aguilucho p\u00e1lido |\n [NL]<\/span> Blauwe kiekendief\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Klik voor Blauwe kiekendief details<\/mark><\/code><\/mark><\/code><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

Status: LC (Least Concern).<\/div>\n
<\/div>\n
Deze kiekendief heeft een zeer groot verspreidingsgebied en een grote populatie; ondanks regionale afnames wordt de soort wereldwijd niet als bedreigd beschouwd.

Verspreiding: Noord-Amerika en Eurazi\u00eb, wijdverspreid.

Migratie: In het noorden volledig trekvogel, zuidelijk deels standvogel en zwerver. Overwintert o.a. van Schotland en Zuid-Zweden zuidwaarts; in Azi\u00eb van Turkije tot Oost-China en Japan; in Amerika van Canada via Midden-Amerika tot (noordelijk) Zuid-Amerika. Vertrekt meestal aug\u2013okt (soms nov) en keert terug mrt\u2013mei.

Kenmerken: Relatief groot en breedvleugelig; opvallend witte stuit. Donkere band langs de achterrand van de vleugel (bij de armpennen). Vrouwtje gemiddeld groter en bruin, onderzijde lichter met strepen; juveniel lijkt op vrouwtje maar vaak wat roestbruiner.

Biotoop: Open gebieden met ruigere vegetatie, vooral natte terreinen zoals moerassen, natte graslanden en rietranden, maar ook heide, akkers en open prairies\/steppe; mijdt doorgaans aaneengesloten bos.

Voedsel: Jacht laag boven de grond in glijvlucht; jaagt vooral op (woel)muizen en andere kleine zoogdieren, daarnaast vogels, reptielen, amfibie\u00ebn en insecten.

Broeden: Nest op de grond in dichte vegetatie (vaak nat), meestal 4\u20136 eieren. Broedduur ca. 30\u201332 dagen (vooral door het vrouwtje); man brengt prooi aan. Jongen vliegen na ca. 4\u20135 weken uit en worden nog 2\u20134 weken bijgevoerd.<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

Bruine kiekendief<\/h2>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/span> *Circus aeruginosus* |\n [UK]<\/span> Western Marsh Harrier |\n [FR]<\/span> Busard des roseaux |\n [DE]<\/span> Rohrweihe |\n [ES]<\/span> Aguilucho lagunero occidental |\n [NL]<\/span> Bruine kiekendief\n <\/span>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
Klik voor Bruine kiekendief details<\/mark><\/code><\/mark><\/code><\/summary>\n

<\/p>\n\n\n\n

Deze kiekendief heeft status LC (Least Concern).<\/div>\n
<\/div>\n
De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en een grote populatie, en hoewel er regionaal afnames voorkomen wordt de soort wereldwijd niet als bedreigd gezien. Hij komt wijdverspreid voor in Noord-Amerika en Eurazi\u00eb. In de noordelijke delen van het broedgebied is de soort volledig trekvogel, terwijl populaties zuidelijker vaker standvogel zijn of zwerven. Overwinteren gebeurt afhankelijk van de regio onder meer van Schotland en Zuid-Zweden zuidwaarts, in Azi\u00eb grofweg van Turkije tot Oost-China en Japan, en in Amerika van Canada via Midden-Amerika tot in (noordelijk) Zuid-Amerika. De meeste vogels vertrekken in augustus tot oktober (soms pas in november) en keren terug tussen maart en mei.

Qua uiterlijk is het een relatief grote, breedvleugelige kiekendief met een opvallend witte stuit. In vlucht valt ook de donkere band langs de achterrand van de vleugel op, ter hoogte van de armpennen. Het vrouwtje is gemiddeld groter en meestal bruin, met een lichtere, gestreepte onderzijde; juveniele vogels lijken sterk op het vrouwtje maar ogen vaak wat roestbruiner.

De soort leeft in open landschappen met ruigere vegetatie en is vooral verbonden aan natte terreinen zoals moerassen, natte graslanden en rietranden, maar gebruikt ook heide, akkers en open prairies of steppe. Grote aaneengesloten bossen worden doorgaans gemeden. De Bruine kiekendief jaagt typisch in lage, rustige glijvlucht boven de vegetatie en pakt vooral (woel)muizen en andere kleine zoogdieren, maar ook vogels, reptielen, amfibie\u00ebn en insecten.

Broeden gebeurt op de grond, goed verscholen in dichte vegetatie en vaak in een natte omgeving. Een legsel bestaat meestal uit 4 tot 6 eieren. Het vrouwtje broedt vooral (ongeveer 30\u201332 dagen), terwijl het mannetje het voedsel aanbrengt. De jongen vliegen na circa 4\u20135 weken uit en worden daarna doorgaans nog 2\u20134 weken door de ouders bijgevoerd.<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

\n