{"id":9709,"date":"2026-05-21T17:52:49","date_gmt":"2026-05-21T17:52:49","guid":{"rendered":"https:\/\/vogelkennis.nl\/?p=9709"},"modified":"2026-05-21T18:14:46","modified_gmt":"2026-05-21T18:14:46","slug":"aacipitridae-melierax","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vogelkennis.nl\/index.php\/2026\/05\/21\/aacipitridae-melierax\/","title":{"rendered":"Aacipitridae – Melierax"},"content":{"rendered":"\n
Zanghaviken, Afrika
<\/div>\n\n\n\n
\n \"Vlag\n
\n \n [LAT]<\/font> Melierax metabates | \n [UK]<\/font> Dark Chanting Goshawk | \n [FR]<\/font> Autour sombre | \n [DE]<\/font> Dunkler Singhabicht | \n [ES]<\/font> Azor lagartijero oscuro | \n [NL]<\/font> Donkere zanghavik\n <\/font>\n <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Donkere zanghavik<\/h2>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
De donkere zanghavik heeft status LC (Least Concern). Door het grote verspreidingsgebied in Afrika en delen van het Arabisch Schiereiland, de brede habitatkeuze en het plaatselijk algemene voorkomen wordt de soort wereldwijd niet als bedreigd beschouwd. Lokaal kan achteruitgang optreden door verlies van open bos en savannelandschap, verstoring, vervolging en vermindering van prooidieren, maar de soort blijft in veel droge en halfopen gebieden goed vertegenwoordigd.

De soort komt wijdverspreid voor in Afrika ten zuiden van de Sahara, vooral in droge savannes, open boslanden en halfwoestijnachtige streken, en daarnaast plaatselijk in het zuidwesten van het Arabisch Schiereiland. De donkere zanghavik is grotendeels standvogel. Verplaatsingen zijn meestal lokaal en hangen samen met regenval, voedselbeschikbaarheid en veranderingen in vegetatie of prooidichtheid.

Een donkere zanghavik is een middelgrote roofvogel met een slanke maar krachtige bouw, vrij lange poten, brede vleugels en een relatief lange staart. Het volwassen kleed is overwegend donkergrijs tot leigrijs, met lichtere onderdelen en fijne bandering op borst en buik. De poten en washuid zijn opvallend geel tot oranjerood, terwijl de ogen vaak donker tot roodachtig ogen. In vlucht vallen de brede vleugels, lange staart en rustige, krachtige vleugelslagen op. De soort zit vaak opvallend rechtop op een boomtop, paal of andere uitkijkpost. De roep is kenmerkend zingend of fluitend en wordt vooral in de broedtijd gehoord, waaraan de naam zanghavik te danken is.

Voorkomen is vooral verbonden met droge, open en halfopen landschappen. De soort gebruikt savannes, acaciabos, doornstruweel, droge rivierbeddingen, open loofbos, halfwoestijn, landbouwranden en gebieden met verspreide bomen. Dicht gesloten bos en volledig boomloze open vlakten zijn minder geschikt. Belangrijk zijn uitkijkposten, voldoende open ruimte om te jagen en dekking of hoge bomen voor nestbouw. In droge gebieden kan de soort ook nabij dorpen, wegen en extensief begraasde landschappen worden gezien, zolang prooi en rustige nestplaatsen aanwezig zijn.

Het menu bestaat uit een brede variatie aan kleine tot middelgrote dieren. Hagedissen, slangen, kleine vogels, knaagdieren, jonge zoogdieren, grote insecten en soms amfibie\u00ebn vormen belangrijke prooien. De donkere zanghavik jaagt vaak vanaf een vaste zitpost, waarbij de omgeving langdurig wordt afgespeurd. Zodra prooi wordt gezien, volgt een snelle, directe aanval naar de grond. Daarnaast jaagt de soort lopend of laag vliegend tussen struiken en bomen, vooral in open savannelandschap. Door deze opportunistische voedselkeuze kan de soort goed overleven in droge gebieden met wisselende prooibeschikbaarheid.

Paarsvorming is monogaam en territoriaal. In de broedtijd laten paren opvallende roepen horen en kunnen baltsvluchten met cirkelen, glijden en roepen boven het territorium plaatsvinden. Het nest is een platform van takken, meestal gebouwd in een boom, vaak een acacia of andere stevige savanneboom. De nestkom wordt bekleed met groen blad, gras of fijn materiaal. De broedtijd verschilt per regio en hangt vaak samen met regenval en voedselbeschikbaarheid. Gewoonlijk worden 1\u20132 eieren gelegd. Beide oudervogels verdedigen het territorium, terwijl het vrouwtje het grootste deel van het broeden en de eerste verzorging uitvoert en het mannetje veel voedsel aanbrengt. Belangrijke lokale bedreigingen zijn kap van nestbomen, verstoring bij broedplaatsen, afname van prooidieren, vervolging en aantasting van droge savanne- en doornstruweellandschappen.<\/div>\n\n\n\n